واقعا میبینم از ۹۰ درصد مردم ایران(نه دنیا) حداقل روی کاغذ خوشبخت تر هستم. به حد کافی پول دارم. کار دارم. پرستیژ و ... دارم. مسوولیتی ندارم و نذاشتم کسی اویزون بشه بهم . ولی باز هم خوشبخت نیستم. از اینکه باید اینجا بیگاری کنم. از اینکه کار ۱۰۰۰ دلاری را باید با ۱۰۰ دلار انجام بدم. از اینکه خودرو ۲۲۰۰۰ دلاری را باید ۲۰۰ میلیون تومان بخرم. از اینکه باید ۳۲۰۰ تومن بدم تا بهم یدونه یک دلاری بدن! از اینکه تورم ۶۰ درصده. از اینکه هیچگونه ازادی نداریم و میلیونها چیز منطقی دیگه.. ولی میبینم کسایی که مثل حیوون زندگی میکنند و ۱۰۰۰ بار بیچاره تر و فقیرتر از من هستن از زندگی راضی تر هستن. شاید چون از صبح تا شب باید بدوند دنبال اینکه شکم بچه هاشون را سیر کنن دیگه وقت نمیکنن سرشون را بیارن بالا و ببینن چقدر بدبختند