معلم گفت «الف» گفتم او. معلم گفت «ب» گفتم با او. معلم گفت «پ» گفتم پیش او. معلم گفت «ج» خواستم بگویم جدایی گفت نگو...

(برادرم از گرسنگی مرد و قبیله ام در عزایش گوسفندها سربریدند...)

خدایا...

جان و دلم را که هر شب نفس می کشد در هوایت...

چيزي نمانده كه شبی بفرستم برایت...

تو کجایی سهراب ؟

آب را گل کردند...

چشم ها را بستند و چه با دل ما کردند ...

وای سهراب کجایی آخر ؟ ...

زخم ها بر دل من زدند...

خون به چشمان شقایق کردند ...

تو کجایی سهراب ؟

که همین نزدیکی مرا دار زدند ،

همه جا سایه ی دیوار زدند ...

من هم از همه ی اهل زمین دلگیرم...