مرا اينگونه باور کن...

کمي تنها،

کمي ساده و پاک،

خدا ديگر کجا رفته...؟

نمي دانم مرا آيا گناهي هست...

که شايد هم به جرم آن ،

طعم درد هست...

--------------------------------------------------------

شبانه با من بخوان شعر جدایی را

به یاد آور فقط یک بار تو روز آشنایی را...

بخوان از وا ژه های تلخ پرواز و رهایی را

که من طاقت ندارم درد سخت بی صدایی را...

حضور من با تو در خاطرات تا ابد با قیست

---------------------------------------------------

اهل شعرم

اهل تنهایی و درد…

پیشه ام فریاد است???

صادراتم شادی....

وارداتم غم و درد....

دوستانی دارم....

سردتر از سردی برف.....

گاه گاهی یخشان میشکند......

گاه گاهی دلشان میسوزد......

ولی از روی ترحم...

ولی از روی ریا...