دانلود رایگان
امروز می خواهم مطلبی راجع به لزوم تعبیه شیرهای حساس به زلزله و همینطور شیرهای حساس به نشت گاز صحبتی کنم. قصد ندارم خیلی علمی وارد بحث شوم و صرفا این هدف را دنبال می کنم که این مطلب به نوعی اطلاع رسانی شده باشد تا مالکان و مجریان محترم مخالفت کمتری با تعبیه این تجهیزات داشته باشند.
امروزه کمتر کسی با ایمنی مخالفت می کند. خصوصا وقتی که صحبت از جان عده ای از مردم که عموما به خطرات گاز و محصولات احتراق آن واقف نیستند، به میان می آید. مثلا با این فرض که اگر در هر واحدمسکونی 5 نفر ساکن باشند، یک بلوک 30 واحدی، 150 نفر را در خود جای می دهد. اهمیت جان این تعداد از افراد، نصب یک شیر مثلا یک میلیون تومانی را می تواند کاملا توجیه کند. متاسفانه بعضی از مالکان و سازندگان مجتمع های ساختمانی با نصب این تجهیزات مخالفت می کنند که امیدواریم به وقوف به اهمیت قضیه روزبه روز شاهد ساخت ساختمان هایی ایمن و آرامش دهنده روح و تن ساکنان باشیم.





مبحث هفدهم مقررات ملی ساختمان، نصب این تجهیزات را برای ساختمان های "خاص" الزامی می داند. ساختمان خاص ساختمانی است که معمولا تعداد زیادی از مردم به آن مراجعه می کنند و از تاسیسات ساختمان هیچ اطلاعی ندارند مانند کتابخانه، مسجد، سالن های آمفی تئاتر و مانند آن . شرح کامل انواع این نوع ساختمان در مبحث فوق ارایه شده است.
طبق مبحث هفدهم، فقط نصب شیر حساس به نشت گاز، برای موتورخانه مرکزی ساختمان های عمومی الزامی اعلام شده است. بلوک های ساختمانی که از ۱۰ واحد ساختمانی و بیشتر تشکیل شده باشند عمومی تلقی می شوند و نصب شیر حساس به زلزله در مسیر لوله کشی گاز آن ها، اجباری نیست. در حالیکه بهتر است این وسیله نیز در لوله اصلی این نوع ساختمان ها نصب شود. واقعا مقداری گازی که در داخل یک لوله 4 اینچ یا لوله شماره 8 ذخیره می شود قابل توجه است و به مثابه بمبی می ماند که می تواند در هنگام حوادث واقعا خطرساز باشد.
برچسب:
نویسنده: نگار نوری