ما چقدر زود باور هستیم!

سالها پیش دانشجوئی که سال آخر دانشکده خود را می گذراند،طرحی را انجام داده بود که بخاطر آن جایزه گرفت. او در طرح خود از پنجاه نفر خواسته بود تا دادخواستی مبنی بر کنترل سخت و یا حذف ماده شیمیایی dihydrogen monoxide از سوی دولت را امضاء کنند؛ و برای این خواست خود دلایل زیر را عنوان کرده بود:

1- مقدار زیاد این ماده موجب عرق کردن زیاد و استفراغ می شود.

2- یک عنصر اصلی باران اسیدی است.

3- وقتی به حالت گاز در می آید بسیار سوزاننده است.

4- استنشاق تصادفی آن موجب مرگ فرد می شود.

5- باعث فرسایش اجسام می شود.

6- روی ترمز اتومبیل ها اثر منفی می گذارد.

7- حتی در تومورهای سرطانی یافت شده است.

از 50 نفر فوق 43 نفر دادخواست را امضاء کردند. شش نفر بطور کلی علاقه ای نشان ندادند. و اما یک نفر می دانست که ماده شیمیایی « دی هیدروژن منو اکسید» در واقع همان آب است!

عنوان طرح دانشجوئی فوق این بود: "ما چقدر زود باور هستیم! "