واکنش خود به خودی و توزیع عادلانه انرژی(عدالت اجتماعی از دیدگاه آنتالپی و آنتروپی)

1-کاهش سطح آنتالپی سامانه با انجام واکنش

2- افزایش آنتروپی

3-کاهش آنتالپی و افزایش آنتروپی

شاید بتوان این گونه تفسیر نمود که خود به خودی بودن تمایلی است برای تمرکز زدایی از انرژی به طوریکه در یک واکنش خود به خودی تلاش می شود انرژی از سامانه به محیط منتقل شود تا در سطح گسترده تری توزیع گردد ویا از تمرکز آن در سامانه کاسته شود.از دیگر سوی خودبه خودی بودن می خواهد تا در درون سامانه نیز توزیع همگون تری از انرژی را به اجرا در آورد و آن را در میان حالت های بیشتری پخش کند(این همان افزایش آنتروپی است )بر این پایه تعبیر آنتروپی به بی نظمی تعبیری خودکامانه و تمامیت خواه است که همه انرژی را برای خود می طلبد و با تمرکز آن در سامانه و در تعداد حالت های کمتر وکاهش درجات آزادی جز ناپایداری و انفجار سامانه ارمغان دیگری ندارد. پس آنتروپی را نه بی نظمی بلکه ایجاد نظمی نوین باید دانست که نتیجه اش توزیع عادلانه انرژی است. با تعمیم این سخن به جامعه انتظار می رود چنانچه با صرف انرژی واکنش ها را در مسیر غیر خود به خود اجرا نکنیم امید است تا خودبه خودی بودن ما را به سوی عدالت اجتماعی رهنمون سازد.