بهشت خاطر

این نسیم تازه جان آفرین

از کدامین باغ بر من می وزد؟

وز کدامین آسمان این آفتاب

کلبه ام را نور باران می کند؟

در اتاق تنگ گرد آلود من

این همه بوی گل امشب از کجاست؟

این نواها،این ترنم های مهر

از کدامین چنگ خوش آوا رهاست

در شبی اینگونه برفی ،این بهار

این ستاره این سرود ازسوی کیست؟

برگ سبزی در همه آفاق نه

ذره نوری در همه افلاک نیست

های!ای سرگشته در این جستجو

خویشتن را بی سبب فرسوده ای

لحظه های دور ازغوغای دهر

در بهشت خاطر خود بوده ای!

پردهپرده سینه ات چون باغ گل

وین دل پر مهر ،خورشیدی در آن

گر جهان را همچو دوزخ کرده اند

در بهشت خاطر خود بگذران!

"فریدون مشیری"