صاعقه

متاسفانه به دلایلی فرایند اطلاع رسانی اخبار نظامی در ایران بسیار عجیب، کند و دست و پا گیر است؛ در حالی که کشورهای بزرگ تولید کننده سلاح چنین وسواس و محافطه کاری نداشته و به مراتب راحت تر اطلاع زیادی را در اختیار رسانه ها قرار می دهند. ممکن است علت عمده این مسئله ساختار تماما دولتی شرکت ها و موسسات نظامی در ایران باشد که خود علت خوبی برای توضیح است مسئله است.

به گمانم همگی خبر پرواز هواپیمای جنگنده ((صاعقه)) را که اخیرا در تهران به پرواز در آمده است شنیده اید. هر قدر که در خصوص این جنگنده جستجو کردم به جز اخبار تکراری و یا غیر موثق به چیز دیگری برخورد نکردم. بنابراین ترجیح دادم که در این مقاله تفسیر شخصی ام را در خصوص یکی از علایق همیشگی خودم یعنی هوافضا بنویسم و امیدوارم که مورد توجه قرار بگیرد.

طبق آنچه که رسانه های داخلی منتشر کرده اند جنگنده صاعقه یک هواپیمای جنگی فوق مدرن است که توانایی زیادی دارد. ویکی پدیا در این باره می گوید:

صاعقه هواپیمای جت جنگنده آموزشی نظامی ساخت ایران است. در این هواپیما از بدنه هواپیمای اف-۵ استفاده شده است. تفاوت ظاهری این هواپیما با اف-۵ وجود دو سکان عمودی V شکل است که برای ایجاد توانایی لازم برای مانور پذیری بهتر جنگنده صورت گرفته است. هواپیمای جنگنده صاعقه ۱۰ تا ۱۵ درصد بزرگتر شده هواپیماهای اف-۵ است که دو سکان عمودی V شکل (برای کاهش سطح مقطع راداری) و سیستم های الکترونیک و موتورهای روسی آر دی-۳۳ (RD-۳۳) دارد.

قطعا موتور های روسی از نمونه قدیمی امریکایی قوی تر بوده و از نوع توربوفن هستند که عموما مصرف سوخت و سر و صدای کمتری دارند.

هواپیمای اف -5 یا تایگر (به معنی ببر) نخستین هواپیمای فراصوت ایران است که مدتها پیش از انقلاب به مقدار زیادی از امریکا خریداری شد و این جنگنده امروزه دیگر به همان شکل اولیه خود در جهان جایگاهی ندارد و حتی در امریکا به عنوان هدف آزمایشی موشکهای ضد هوایی مورد اصابت قرار می گرفته اند.

به عقیده من هر قدر که ساخت یک هواپیمای نظامی که نیاز به فناوری بالا و به روز دارد اما پخش گسترده خبر ((پرواز موفقیت آمیز جنگنده صاعقه)) علیرغم اینکه برای همه ایرانیان مایه مسرت و مباهات است اما تعمق در آن از شیرینی این موفقیت می کاهد.

همانطور که می دانید ابتدایی ترین کار یک جنگده که آن را به این عنوان نزدیک می کند قابلیت پرواز کردن آن می باشد و این درست به معنی ابتدایی ترین پلّه است! حتی پیشرفته ترین هواپیماهای نظامی جهان به اندازه یک خودروی نظامی ساده بر روی زمین از ایمنی و توانایی برخوردار نیستند و شاید حد آسیب پذیری آن برای همگان به سادگی باور پذیر نباشد. با این حال آنچه که از یک هواپیمای رزمی یک جنگنده موفق و کارامد می سازد صرفا به پرواز در آمدن آن نیست، بلکه توانایی انجام مانورهای برتر، چابکی، سطح مقطع کمتر (برای کاهش ردیابی راداری) و حمل سلاح و غیره می باشد که در هیچ یک از اخبار منتشر شده اشاره مستند و مستدلی به موارد فوق نشده است.

امیدوارم هر چه زودتر اخبار کامل تری در این باره به دست بیاورم زیرا که ما مدتهاست که نیازمند یک جنگنده کارامد در کشور بودیم که پس از انقلاب 57 به جز اندک مواردی از میگهای 29 روسی و سوخوی 25 که اخیرا خریداری شده اند جنگنده مناسب دیگری به ناوگان نظامی کشور اضافه نشده است و هر ساله تعدادی از آنها را به دلایلی یا از دست می دهیم (سقوط) و یا خودبخود از رده خارج می گردند.

پیش بینی شخصی من این است که ایران نهایتا ( بخصوص در موقع بحران) به سراغ خریدهای بزرگ نظامی در همین رده جنگنده- بمب افکن خواهد رفت زیرا هم اکنون که در صلح به سر می بریم هر هواپیمایی که تولید بشود ((شیر محلّه امان)) است و کسی از کم و کیف واقعی آن اطلاعی ندارد. اولین گزینه خرید خارجی کشور روسیه (یا چین که محصولات روسیه را مونتاژ می کند) و شرکت ((سوخوی)) خواهد بود که جنگنده های موفقی را مانند سوخوی 27 و 30 را تولید و صادر می کند.

در انتهای این مقاله قصد دارم به مقایسه کوتاهی از ((صاعقه)) و مدلهای خارجی آن بپردازم که مطمئنم برای شما هم جذاب خواهد بود!

تصویری از جنگنده صاعقه

در شکل پایین مدل تک کابین جنگنده اصلی اف 5 امریکایی را مشاهده می کنید! شباهت آنها کم نیست! (سکان عمودی یا رادر (Rudder) دوتایی را فرض نگیرید)

در این تصویر دو فروند هواپیمای اف 18 (هورنت) نیروی هوایی کانادا را می بینید! نکته قابل توجه علاوه بر شباهت طراحی در تطابق رنگ آمیزی آن با جنگنده نمونه خارجی است!

خیلی دوست دارم به این شبهه بوجود آمده پاسخ مناسبی داده شود!