شخصیت یک مدیر

دو سال پیش اوائل اردیبهشت ماه معاونین هنرستان از همکاران خواستند با جمعآوری مبلغی هدیه ای به مناسبت روز معلم جهت تقدیر از مدیریت هنرستان تدارک بینند.هنگامی که مدیر متوجه این ماجرا شد با این اقدام معاونین به شدت مخالفت کرد و خودرا همانند سایر همکاران دانست واز هدایایی که برای سایر کارکنان هنرستان تهیه کردهبود یکی را به خود اختصاص داد. واقعاً باید از این مدیر و امثال او قدردانی کرد.چرا که در رامشیر مرسوم شده است که برای مدیر هدیه گرفته شود.

مدیران محترم شما یا از سرانه مدرسه یا از درآمد بوفه جهت خرید هدیه روز معلماستفاده می کنید و هیچ گاه جهت این کار دست به جیب مبارک نمی برید، چطور توقعدارید همکاران شما دست به جیب شوند و این لطف بزرگ شما را جبران کنند. وقتی کهمعاون در جمع همکاران این مسأله را مطرح می کند عده ای از همکاران به سبب حجب وحیا و عده ای هم به دلیل کم نیاوردن از دیگران مخالفت نمی کنند و البته خیلی همصورت خوشی ندارد که مخالفت کنند چون خصوصاً در مدارس دخترانه دیده شده که ممکن استمخالفین مورد غضب مدیر قرار گیرند و هیچ گونه همکاری به لحاظ امتیاز ارزشیابی و....صورت نگیرد. به هر حال عده کثیری از همکاران از این پرداخت ناراضی بوده و نمیتوانند عنوان کنند به هر دلیلی! اگر از معاونین بپرسید که چرا همچنین کاری می کنید؟ در جواب می گویند ما که همکاران را مجبور نمی کنیم و همکاران مبلغ را به خواست و اراده خود می پردازند. در حالی که هر زنگ تفریح به همکاران می گویند که چه شد پس کی می خواهید مبلغ را بدهید؟ و زنگ تفریح بعدی هم : همکارا چه شد آخرش نمی خواین پولو بدین؟!

از نظر ارزش مالی هدیه ای که مدیر آن هم نه از اموال خصوصی خود می گیرد برایهر همکار 5 الی 15 هزار تومان می باشد در صورتی که مبلغی که برای هدیه مدیر جمع میشود حداقل 100 هزار تومان می باشد.(در بعضی از مدارس....... مدیران به علت خصلتچشم و هم چشمی که دارند و نمی خواهند از مدیران دیگر مدارس عقب بیفتند و به همهبفهمانند که چقدر نزد کادر آموزشی مدرسه خود محبوبند، مبلغ از این بسی بالاترخواهد بود) و این خود تبعیض مقامی بین معلم و مدیر را در ذهن تداعی می کند.

بعضی مدیران خود را به کوچه ...... می زنند که ما حواسمان نیست و خصلتهایخوبمان معاون را بر آن داشته که دور از چشم ما این عمل بسیار ارزشمند را برنامهریزی کرده و ما با روح بی خبر از ماجرا در ثانیه تحویل هدیه غافلگیر می شویم وگرنهاصلاً راضی به زحمت نیستیم. خدمتتان عرض کنم چطور در کلاس یک معلم قبل از اینکهپشه ای تصمیم به نیش زدن دانش آموزی بگیرد مدیر مطلع شده و مکتوب یا تلفنی حراسترا در جریان قرار داده تا حراست پشه را درست حین ارتکاب جرم دستگیر کند ولی از اینواقعه ساده مالی که معاون چند روزی تبلیغش را کرده مطلع نمی شود.

چرا حتماً باید بخشنامه ای باشد که مدیران را از دریافت هدیه بازدارد و گرنهاحتمال ناراضی بودن معلم و احیاناً اشکال شرعی داشتن این هدیه (مدیرانی با ثانیهای تأخیر معلم دم از اشکال شرعی می زنند)مهم نیست؟ به راستی اگر بخشنامه شود مدیرشجاعی وجود دارد که باز غافلگیرانه و با روحی مطمئن و کاملاً بی خبر به مراسمگرفتن هدیه برسد.