داستان لاک پشت هااااا

_{اندکی تفکر...}

_{یک (روز) خانواده ی لاک پشتها تصمیم گرفتند که به پیکنیکبروند. از آنجا که لاک پشت ها به صورت طبیعی در همه ی موارد یواش عمل می کنند، هفتسال طول کشید تا برای سفرشون آماده بشن!}

_{در نهایت خانواده ی لاک پشت خانه را برای پیدا کردن یکجای مناسب ترک کردند. در سال دوم سفرشان (بالاخره) پیداش کردند. برای مدتی حدود ششماه محوطه رو تمیز کردند، و سبد پیکنیک رو باز کردند، و مقدمات رو آماده کردند.بعد فهمیدند که نمک نیاوردند!}

_{پیکنیک بدون نمک یک فاجعه خواهد بود، و همه آنها با اینمورد موافق بودند. بعد از یک بحث طولانی، جوانترین لاک پشت برای آوردن نمک از خانهانتخاب شد.}

_{لاک پشت کوچولو ناله کرد، جیغ کشید و توی لاکش کلی بالاو پایین پرید، گر چه او سریعترین لاک پشت بین لاک پشت های کند بود!}

_{او قبول کرد که به یک شرط بره؛ اینکه هیچ کس تا وقتی اونبرنگشته چیزی نخوره. خانواده قبول کردن و لاک پشت کوچولو به راه افتاد.}

_{سه سال گذشت... و لاک پشت کوچولو برنگشت. پنج سال ... ششسال ... سپس در سال هفتم غیبت او، پیرترین لاک پشت دیگه نمی تونست به گرسنگی ادامهبده . او اعلام کرد که قصد داره غذا بخوره و شروع به باز کردن یک ساندویچ کرد.}

_{در این هنگام لاک پشت کوچولو ناگهان فریاد کنان از پشتیک درخت بیرون پرید،« دیدید می دونستم که منتظر نمی مونید. منم حالا نمی رم نمکبیارم!!!!!!!!!»}

_{نتیجه اخلاقی}

_{:
بعضی از ماها زندگیمون صرف انتظار کشیدن برای این می شهکه دیگران به}

_{تعهداتی که ازشون انتظار داریم عمل کنن. آنقدر نگران کارهاییکه دیگران}

_{انجام میدن هستیم که خودمون (عملا) هیچ کاری انجام نمی دیم.}