خرید بک لینک

نوع پردازنده های تصویر در دوربین های عکاسی با دوربین های فیلمبرداری متفاوت است.در واقع طراحی پردازنده های عکاسی بر اساس منطق shot frame طراحی شده اند که امکان پردازش تصویر را در یک شات فراهم میکند.اما این امر در دوربین های فیلمبرداری به گونه ای دیگر است.بدین صورت که پردازشگر قادر به پردازش اطلاعات تصویری بدون محدودیت حجم و زمان است.

ایراد دوم وجود عامل شاتر است. اساس طراحی shutter در دوربین های عکاسی با دوربین های فیلمبرداری متفاوت است. شاتر در دوربین های عکاسی یک امر لازم وقطعی و از پایه های محوری در عکاسی است. اما همین شاتر در دوربین های فیلمبرداری یک ابزار و یک آپشن برای فیلمبردار است تا بتواند با توجه به نوع کار از آن استفاده کند و هیچ الزام و فوریتی در تولید فیلم ندارد.
همین امر سبب شده تا استفاده از یک دوربین عکاسی در تولید یک فیلم سینمایی یا یک سریال هم مقرون به صرفه و هم توجیه پذیر نباشد چراکه عملکرد شاتر در ضبط بسیار بالا رفته و عملا بعد از پایان فیلمبرداری دوربین کاملا مستهلک شده و غیر قابل استفاده است و طبیعتا برای سرمایه گذار و تهیه کننده این امر توجیه ناپدیر است چراکه ممکن است این اتفاق در حین فیلمبرداری بیافتد و کل پروژه دچار تعلیق گردد که منجر به تحمیل هزینه اضافی جهت به جریان انداختن مجدد پروژه خواهد شد.

اشکال دوم این است که دوربین های عکاسی فقط امکان تصویربرداری progressive را به فیلمبردار میدهد.اما دوربین های فیلمبرداری معمولا هم قابلیت تصویربرداری progressive و هم interlace را دارا هستند.در دکوپاژهای دارای حرکتهای ترکیبی و نماهای آهسته ، معمولا تصویربرداری با حالت progressive فیلمبردار را دچار مشکل می کند.

اشکال سوم عدم امکان صدابرداری به صورت حرفه ای با دوربین های عکاسی است. زیرا امکاناتی برای آن در طراحی این نوع دوربین ها درنظر گرفته نشده است اما در دوربــین های فیلمبـرداری چه از نوع حرفه ای چه غیر حرفه ای تجهیزات صدابرداری مثل خروجی های صدا ، level و...است و این امر تصویربرداری را سهل الوصول تر می کند .

اما expose, sharpness و بافت تصویر در دوربین های عکاسی به خصوص canon 5d mark2 به چند دلیل در هیچ دوربین فیلمبرداری یافت نمی شود .

اول آنکه پردازنده که دربالا توضیح داده شد طراحی کاملا متفاوتی نسبت دوربین های فیلمبرداری دارد.

دوم آنکه لنز در ایجاد چنین تصاویری نقش تعیین کننده ای دارد. به عنوان مثال دوربین pmw-ex3 در مقایسه با معادل تقریبی آن canon 5d mark2 بدلیل لنز ضعیف تر در تولید تصاویر شارپ کمتر مورد توجه فیلمبردارهاست.البته attachable بودن لنز دراین دوربین این اشکال را برطرف کرده اما با توجه به هزینه بالا هم در مورد خرید هم برای کرایه کردن لنزهای حرفه ای از این قابلیت کمتر استفاده می شود.

اصول طراحی body در دوربین های فیلمبرداری با عکاسی متفاوت است.همچنین در طراحی نرم افزار دوربین فیلمبرداری ، منو ها و آپشن هایی که دوربین می تواند در اختیار فیلمبردار بگذارد طبیعتا با دوربین عکاسی متفاوت است. در واقع طراحی یک دوربین مبتنی بر عملکرد و نحوه استعمال آن است.

بهره برداری از یک دوربین به نحوی که با اصل طراحی آن متضاد است کاری غیر معمول به نظر می رسد. حال باید دید که می توان موارد مذکور را فدای کیفیت یا به بیان بهتر فدای یک مولفه کیفیت تصویر نمود؟


برچسب: نویسنده: نگار نوری تاريخ: شنبه 21 بهمن 1391 ساعت: 0:13

صفحه بندی