چندسال است که از سیاسی نوشتن فاصله گرفتم و این فاصله گرفتن خیلی آرام بخش است. در روزهای اخیر که عجایب اتفاقات رخ می دهد، سعی می کنم فقط بیخیال باشم و بگویم میگذرد...
پدر یک خانواده،کودک پیش فعال خود را تحمل می کند،آن هم به خاطر بیماریش، باید او را مواظبت کند تا هم آبروی خانواده را نبرد وهم کار دست خانواده ندهد! مجبور است خیلی کنایه ها را تحمل کند تا خانواده شکل و اساس خود را از دست ندهد؛ اما گاهی کاسه ی صبر پر می شود و...
اصلا هیچی بیخیال...
پی نوشت:
*دیروز در مجلس شورای اسلامی چی شده بود که... بیخیال
** نمیدونم چرا فقط از کنایه استفاده کردم!
برچسب:
نویسنده: نگار نوری
تاريخ: سه
شنبه
1 اسفند
1391 ساعت: 3:26