سعی کنیم قضاوت نکنیم، یکم سعی که ایرادی نداره....!!

انسان ها به شیوه هندیان بر سطح زمین راه می روند.

با یک سبد در جلو و یک سبد در پشت در سبد جلو، صفات نیک خود را می گذاریم و

در سبد پشتی، عیب های خود را نگه می داریم.

به همین دلیل در طول روزهای زندگی خود، چشمان خود را برصفات نیک خود می

دوزیم و فشارها را درسینه مان حبس می کنیم. در همین زمان بی رحمانه، در

پشت سر هم سفرمان که پیش روی ما حرکت می کند، تمامی عیوب او را می

بینیم.

بدین گونه است که در باره خود بهتر از او داوری می کنیم، بی آن که بدانیم

قبل از اینکه مسیر طی شده توسط کسی رو زیر ذره بین حب و بغض خودمون ببریم؛ خوبه که اول کمی با کفش هاش راه بریم!!