غزل 48

خوش در خور است وقت سئوال و جوابها

از یار لطفها و زما اضطرابها

با آنکه دین و دل ز کفم برد بیحساب

دارد هنوز عشق تو با من حسابها

ای خرم آنکسان که براه تو میخورند

شب گردهای غربت و روز آفتابها

از من کنید نسخه دیوانگی طلب

کز دفتر جنون زده ام انتخابها

ای یاد آنکه شب همه شب مست اشتیاق

میدیده ام بخیال تو خوابها

بر پیرهن فشان عرق دل که بهتر است

بوی گلاب غنچه ز دیگر گلابها

دارد تبسم تو بدلهای خون چکان

آن منتی که داشت نمک بر کبابها

طالب ز علم مهر و وفا دم مزن که ما

تصنیف کرده ایم درین فن کتابها