شکارچیان چهارشنبه!!!

سلام به شکارچیان عزیز ،امیدوارم سلامت و سر زنده باشین!مخصوصا جناب سدید خان که همه ی جلسات را حضور منظم دارند ونیز مابقیه دوستان که ما را شرمنده خویش نموده اند

در واقع روز چهارشنبه که دومین جلسه اخلاق پزشکی در این ترم بود(در مصلی الغدیر) تصمیم بر آن شد که برای این ترم وبلاگ جدایی زده شود و اخبار واطلاعاتو گزارش هر جلسه و هر چیز مفید دیگری در آن درج شود!!!البته نظر بنده این است که وبلاگ گروهی بزنیم وهمه نویسنده باشند ولی چون نمیدانستم اسم مستعاربرایتان انتخاب نمایم یا واقعی فعلا وبلاگ یک نویسنده ای داریم!

سخن را کوتاه می نمایم و به شرح گزارش جلسه پیش می پردازم

البته اول مختصری از جلسه اول بگم که تصمیم گرفتیم اول روی خودمون کار کنیم و بعد دیگران !به خاطر همین از میان پیشنهادات مختلفی که شد قرار شد استارت را با کتاب چهل حدیث امام خمینی بزنیم تا بلکه شاید کمی به معارف دست پیدا کنیم

و نیز به پیشنهاد روشا!!!قرار شد از منابع صوتی تصویری نیز استفاده نماییم مثل سخنرانی حاج آقا پناهیان که رییس(محبوبه)زحمت آن را متقبل شدند.

جلسه دوم:تقریبا یک ساعت اول به خواندن و بحث مقام اول حدیث اول سپری شد و یک ساعت بعدی به درد ودل ها سپری شد در کل جلسه نسبتا خوبی بود حداقل برای من تصمیماتی را برای اصلاح خود در پی داشت !

به اطلاع دوستان عزیز میرسانم شرح حدیث اول در ادامه مطلب آورده شده است کسانی که مایلند میتوانند به مطالعه ی آن بپردازند.و اما خلاصه مقام اول حدیث اول:(برگرفته از وبلاگ http://chehelhadith.persianblog.ir)

"حدیث اول در مورد جهاد با نفس می باشد که از پیامبر ص روایتی است که به تاکید جهاد اکبر یعنی مبارزه با نفس در کنار جهاد اصغر یعنی مبارزه با دشمن میپردازد و به همین مناسبت نویسنده (که رحمت خدا بر او باد) به برخی مراحل این جهاد در دو میدان ظاهری و باطنی وجود آدمی (مقام ملک و ملکوت) اشاره می کند.
در مرحله ظاهر نویسنده به تفکّر و عزم و مشارطه و مراقبه و محاسبه و تذکّر اشاره می کند. وی نخستین قدم را در این مبارزه تفکّر می داند که انسان متوجّه شود که این دنیا و خوشیهای آن مقصد و مقصود نیست. گام بعدی عزم است که انسان تصمیم جدّی بگیرید که گناه را کنار بگذارد و راه اطاعت را برگزیند و تماماً عاقلانه و دیندارانه زندگی کند.
سه ابزار مهمّی که در طی این مقصود لازم است مشارطه (شرط کردن در ابتدای هر روز برای اطاعت)، مراقبه (توجّه کامل در تمام روز به این شرط) و محاسبه (حسابکشی و بررسی پایانی روز این التزام) است.
و مسئله دیگری که به عنوان یاوری برای پیمودن راه معرفی می شود تذکّر است که انسان متوّجه لطف خداوند و نعمتهای او باشد و همانطور که احترام شخص بزرگ و شخص اکرام کننده به انسان و شخصی که در برابر انسان حضور دارد برای انسان مسئلهای وجدانی و واجب است پس برای خداوندی که همه این حضور و اکرام و بزرگی را به نهایت دارد واجبتر و با اولیّتتر است...