2 تا داستان کوتاه

تصمیم گرفته ام مثل ایده آلم باشم....برایم سخت است با هر کس مثل خودش باشم! من این طوری زندگی کردن را نمی پسندم...من می خواهم توی بهشت خودم باشم.....بهشتی که خدا از همه راضی است...خوبی به همه برای رضای خدا....

وقتی اهل بحث کردن نیستی ...آزرده می شود روحت از صحبت هایی که پرواز را نمی فهمند

وقتی باید بزرگ شده باشی ...رفتارهای بچگانه حتی اگر عکس العملی به کودکان دیگر باشد برایت بزرگوارانه نیست

وقتی بی دغدغه ی دنیایی...رنگ دنیا را لمس کردن و چانه زدن برای دنیایی که به آخر وصل نباشد رنجت می دهد

نمی دانم چقدر درست است...نمی دانم چقدر درست فکر می کنم یا درست می روم که از خدا هدایت می خواهم! اما دوست دارم مثل "روش زندگیی که برگزیده ام" باشم:حتی اگر بگویند نمی فهمد...حتی اگر مطمین باشند درک نمی کنم...حتی اگر مجبور باشم همه را فراموش کنم و ببخشم....شاد شاد شاد از رضای خدایی که عمیق می فهمد همه را

دلم می خواهد مثل پیامبرم باشم.................همه ی آنچه از خلقش شنیده ام و می انگارم!

همه ی آدم ها یک جور نیستند...بگذار متفاوت بمانیم