مدلسازي براي تحليل سازهبراي تحليل غيرخطي سازه ها

مدلسازي براي تحليل سازهبراي تحليل غيرخطي سازه ها از نسخه ارتقاء يافته برنامه DRAIN-2DX [17] استفاده شده است[12، 23]. مدلسازيهاي انجام شده براي اين تحليل به شرح زير مي باشد:بارگذاريها: بارگذاري قائم در اين تحليلها شامل بار مرده به اضافه 20 درصد بار زنده بوده و براي زلزله نيز از شتابنگاشت اصلاح شده زلزله 25 شهريور 1357 طبس (با بيشينه شتابg 3/0) استفاده گرديده است.تيرها و ستونها: براي تحليلهاي غير ارتجاعي با توجه به رفتار غيرخطي مصالح، هر عضو قاب، بصورت يك تير ارتجاعي به همراه دو فنر پيچشي غير ارتجاعي، در دوانتهاي عضو مدلسازي مي شود، كه هريك از اين فنرها، بر اساس پوش سه خطي منحني لنگر- چرخش مقطع عضو ( نقاط ترك خوردگي ، تسليم و پس از تسليم ) تعريف شده اند. ضمن آنكه براي در نظر گرفتن رفتار هيسترزيسي از قاعده تاكدا استفاده شده است. مدلسازي مزبور، توسط فجفار [24] تحت نام المان شماره 3 به برنامه DRAIN-2DX[19] معرفي شده است. ميانقابها: براي مدلسازي ميانقابها از روش فنر غيرخطي زارنيك- جوستيك [12، 13] استفاده شده است، بطوريكه در آن هر ميانقاب، بوسيله دو فنر مطابق شكل(6) مدلسازي مي شود. رفتار هر يك از اين فنرها، توسط يك منحني پوش رفتار (شامل نقاط ترك خوردگي، تسليم ومقاومت نهائي)، به صورت شكل (7) تعريف شده، و رفتار هيسترزيسي آن نيز بر اساس روش پارك [18] صورت پذيرفته است. ميرائي : براي ميرائي سازه بدون ميانقاب، ميرائي 5 درصد ميرائي بحراني فرض مي شود[11]. براي سازه هاي داراي ميانقاب بر اساس نتايج تحقيقات بيان شده در مرجع [2] مقدار برابر 7 درصد در نظر گرفته مي شود. سرانجام با توجه به رفتار حد وسط در ساختمانهائي كه داراي ميانقاب در همه طبقات نيستند ، مقدار ميرائي برابر 6 درصد ميرائي بحراني در اين گونه از سازه ها فرض شده است