برداشت های شخصی

خانه همچون نمادي از خود(منبع : مباني فلسفي و روان شناختي  ادراك فضا)

برداشت هاي شخصي

        خانه به عنوان زيستگاه آدمي ارتباط تنگاتنگي با روان بشر دارد و در واقع نمودي از افكارو درون اوست . اوست كه به خانه همچون قلعه اي كه براي حفاظت از او ساخته شده است مي نگرد و همان است كه به خانه همچون ابزاري براي ابراز داشته هايش مي نگرد. اما اين كه چرا انسان خانه را همچون روان خويش به خود نزديك مي داند سواليست كه شايد در جواب آن مي بايست به اين مسئله اشاره كرد كه خانه تنها جايگاهيست كه فرد خود را جدا از ديگران(به معناي عام) مي بيند و بيشتر به استقلال خويش تكيه دارد.

         در واقع در خود خانه نيز برخورد فرد با فضاهاي گوناگون متفاوت است.به عنوان مثال فضاي پذيرايي با اشيايي تزيين مي شود كه نشان هاي خانوادگي يا تعلقات فرهنگي خاص جزئي ازآن است . حال انكه فضاي خواب به شكلي كاملا دروني و بر اساس سلايق فرد شكل مي گيرد. اين همان باطن است و پذيرايي ظاهر است حال نحوه چيدمان مبلمان صحبت از نگرش و جهت فكري خانواده دارد. اما اين موضوع بر جريان فكري معمار به عنوان يك كاربر اين فضاي معماري تاثير مي گذارد نه به عنوان خالق فضا تاثير غير مستقيم دارد.