ارزیابی سطح خطرپذیری لرزه¬ای سازه های طراحی شده با آیین نامه طراحی لرزه ای ایران

منبع : بانک مقالات همایش های دانشگاه فردوسی مشهد

ارزیابی سطح خطرپذیری لرزه¬ای سازه های طراحی شده با آیین نامه طراحی لرزه ای ایران

محمدرضا پرویزی- کیارش ناصراسدی- , پنجمین کنگره ملی عمران, 14-16 اردیبهشت ماه 1389
آیین نامه های طراحی ساختمان حدی از خطرپذیری را به عنوان حد قابل قبول برای احتمال وقوع خرابی در سازه های درنظر می¬گیرند که در هر کشور با توجه به سطح اقتصادی و اجتماعی آن متفاوت می باشند. میزان قابل قبول خطرپذیری در ابتدا بصورت ضریب اطمینان در طراحی اعمال می شده است که همینک نیز در آیین نامه های طراحی به کمک تنش مجاز مورد استفاده قرار می گیرند. این ضریب با توجه به شناخت از رفتار و سطح خطرپذیری مورد قبول تعیین می شد. با شناخت بیشتر از رفتار سازه ها و مطالعه بیشتر در خصوصیات آماری مصالح و بارها از یک طرف و توسعه تئوری های قابلیت های اعتماد، روش های مبتنی بر تنش های حدی و نهایی توسعه پیدا کرد که در آن حدود قابل قبول خطرپذیری با دقت بیشتری در محاسبات اعمال می شود. در طراحی لرزه ای ساختمان ها، به علت تصادفی بودن این پدیده، شناخت و تعیین میزان حداقل خطرپذیری از اهمیت بسزای برخوردار می باشد و باید در طراحی سازه ها، توازن مناسبی بین خطرپذیری و اقتصاد بر قرار نمود. در صورت افزایش میزان خطرپذیری قابل قبول، احتمال خرابی سازه های افزایش می یابد و می¬تواند موجب خسارت و ضایعات فراوان جانی و مالی شود. از طرف دیگر، کاهش میزان قابل قبول خطرپذیری باعث افزایش هزینه های ساخت و اتلاف مصالح خواهد شد.در این مقاله، به عنوان شروعی بر مبحث تعیین خطرپذیری قابل قبول در سازه¬ها، ابتدا روش های برآورد و تحلیل خطرپذیری لرزه های سازه¬ها بیان شده، سپس سطح خطرپذیری و ایمنی آیین نامه¬های مختلف و معتبر جهانی مورد بررسی قرار گرفته است. به منظور ارزیابی سطح خطرپذیری آیین نامه طراحی لرزه ای ایران، احتمال خرابی چندین قاب خمشی بتنی که با ویرایش سوم آیین نامه طراحی لرزه ای طراحی شده اند برآورد شده و مقادیر آن با آیین نامه های معتبر جهانی مقایسه شده است. نتایج نشان می دهد که سطح خطرپذیری آیین نامه ایران در بسیاری از موارد کمتر از سطوح آیین نامه های معتبر می باشد

منبع : شبکه اطلاع رسانی ساختمان ایران شاسا

سهیلی افزود: باغها در شرایط کنونی وضعیت مناسبی ندارند و تداوم زندگی باغ در سرزمین امروزی مانند بسیاری از بناها محکوم به مرگ است. این کارگردان که چندین فیلم مستند در حوزه باغهای ایرانی دارد، ادامه داد: سرنوشت باغ ایرانی مانند قلاع کوهستانی و کاروانسراها به صورت تدریجی رو به مرگ است و ضرورت وجود و بودنشان زیر سؤال است. او همچنین گفت: در تعاریف و توصیفهای باغ باید کمی تأمل کرد و شکل امروزی آن را مورد توجه قرار داد. اکنون دیگر مباحث مربوط به بناهای قدیم استفاده نمیشود.

در ادامه این مراسم نیز افسانه منفرد به ارائه سخنانی با موضوع «باغ ایرانی و ادب پارسی» پرداخت و گفت: باغ در شعر فارسی اغلب نوعی ادبیات در دسترس و پرشکوه دارد؛ به گونهای که وصف باغ در شعرهای بهاری نیز دیده میشود. او با اشارهای کوتاه به تاریخچه باغ ایرانی در ادبیات پارسی، به وضعیت این باغ در شعر نو پرداخت و گفت: نیما پدر شعر نو فرزند طبیعت است؛ ولی بعد از 28 مرداد 1332 وارد فضای جدیدی شد که تصویر باغ نیز از آن مصون نماند و معنی مجازی پیدا کرد. در شعر سپهری باغ یک فضای اساطیری یافت و تصویر باغ در ادبیات پارسی از یک پدیده عینی، ملموس و مشخص تا یک پدیده کاملا ذهنی گسترش یافت و یک گستره وسیع از استعارات ایجاد کرد