دل نوشته ی دانشجو

دست از اساتید شسته و در انتظار نمرات نشسته

ام.
پاس شوند کریمی,

… پاس نشوند حکیمی،

نیفتم شاکرم، بیفتم صابرم.

الهی شهریه ها بالاست که میدانی ،وجیبم

خالیست که میبینی.(البته برا شبانه ها)

نه پای گریز از امتحان دارم ونه زبان ستیز با استاد،

الهی دانشجویی راچه شاید و از او چه باید؟